Dünya siyaseti uzun süredir "gerçek sonrası" bir çağın pençesinde kıvranırken, Donald Trump yine yapacağını yaptı ve sahneye en büyük gizemi sürdü: Uzaylılar. Trump’ın, selefi Obama’yı bilgi saklamakla suçlayıp Pentagon’un UFO dosyalarını açma talimatı vermesi, sadece bir şeffaflık hamlesi mi? Yoksa bu, hem siyasi gündemi dağıtan hem de insan psikolojisinin en karanlık odalarına dokunan bir "ustalık eseri" mi?

Trump’ın zamanlaması her zamanki gibi manidar. Mutfaktaki enflasyonun, gümrük vergilerinin ve teknolojik işsizliğin konuşulduğu bir dönemde, kitlelerin bakışlarını yeryüzünden gökyüzüne çevirmek müthiş bir dikkat yönetimidir. İnsanlık binlerce yıldır "Yalnız mıyız?" sorusunun cevabını ararken, bir liderin çıkıp "Cevabı çekmecemde tutuyorum" demesi, tüm ekonomik verileri bir anda ikinci plana itiverdi. Hayır böyle değil.

Jung ve Uzaylılar: Gökyüzündeki Aynalar

Burada devreye ünlü psikolog Carl Jung giriyor. Jung bugün bu haberleri okuyor olsaydı eğer, UFO fenomenini sadece bir "gözlem" değil, psikolojik bir ihtiyaç olarak görürdü. Çünkü ona göre dünya dışı yaşam, aslında bizim "Gölge" tarafımızın gökyüzüne yansıtılmış halidir.

Gölge nedir? Kendi içimizde yüzleşmekten korktuğumuz, bastırdığımız veya anlamlandıramadığımız her şeydir. Dünya üzerindeki kaosla, savaşlarla ve kendi vahşetimizle yüzleşemediğimizde; kurtuluşu ya da tehdidi "dışarıda", uzak galaksilerde aramaya başlarız. Trump, bu dosyaları açma vaadiyle aslında bizim bu kadim korku ve merakımızla oynuyor. Bize şunu diyor: "Dünyadaki karmaşanın sorumlusu siz değilsiniz, asıl büyük gizem dışarıda ve onu sadece ben size gösterebilirim."

İnsanlık artık kurumlara, hükümetlere ve hatta yerleşik inançlara olan güvenini kaybederken; uzaylılar yeni bir kurtuluş hikayesine dönüştü. "Yukarıda bizden daha akıllı birileri var" inancı, kontrolü kaybettiğimiz bu dünyada bir çeşit teselli sunuyor. Trump, bu dosyaları açarak kendini "gerçeği tek başına savunan kahraman" ilan ediyor ve halkın içindeki o gizemli "öteki"ne olan merakı oylara devşiriyor.

Netice itibarıyla, Pentagon’un kilitli çekmecelerinden ne çıkacağı aslında o kadar da önemli değil. Muhtemelen çoğu sansürlenmiş raporlar ve net olmayan görüntülerle karşılaşacağız. Ancak Trump’ın bu "kozmik havuç" stratejisi çoktan işe yaradı bile.

Çünkü biz dışarıdaki uzaylıyı ararken, içimizdeki "gölgeyle" yani kendi yarattığımız ekonomik ve sosyal krizlerle yüzleşmeyi bir kez daha ertelemiş oluyoruz. Belki de uzaylılar gerçekten vardır ve dünyadaki bu kaosu izleyip şunu söylüyorlardır: "Henüz kendileriyle tanışmaya korkan bir türle, bizim tanışmamız için çok erken."