Günümüz dünyasında kendimizi bulma çabamız, çoğu zaman ya soğuk laboratuvar koridorlarında ya da tütsü dumanlarının arasında kayboluyor. Oysa insan, ne sadece bir nöron yığını ne de sadece uçucu bir enerji bulutudur. Carl Gustav Jung’un "Bireyleşme" (Individuation) süreci ile kadim bioenerji disiplinleri aslında aynı zirveye çıkan iki farklı patika gibidir. Bugünün insanı, ruhsal bütünlüğe ulaşmak istiyorsa, zihnindeki kompleksleri çözerken bedenindeki enerji merkezlerini de hizalamak zorunda. Yani, bir nevi "modern zaman şamanı" olmak durumunda.

Jung’un öğretisinde her erkeğin içinde bir dişil (Anima), her kadının içinde bir eril (Animus) imge yatar. Bu psikolojik bir dengedir. Ancak bu denge bozulduğunda, sadece rüyalarımız karışmaz; bioenerji alanımızdaki frekanslar da birbirine girer.

Eril enerjimiz (kararlılık, eylem, mantık) aşırıya kaçtığında bedenimiz gerilir, kök çakramızda tıkanıklıklar baş gösterir. Dişil enerjimiz (sezgi, yaratıcılık, şefkat) baskılandığında ise kalbimizin manyetik alanı zayıflar. Kendini gerçekleştirme süreci, sadece zihinsel bir farkındalık çabası değildir. Kişi, içindeki Anima ve Animus’u barıştırdığında, aslında biyomanyetik alanındaki dişil ve eril frekansları da bir orkestra şefi gibi yönetmeye başlar.

Birçok kişi bioenerji seanslarına giderek aurasını "temizletmek" ister. Elbette bu ferahlatıcıdır. Ancak Jungiyen bir bakış açısıyla bakarsak, auradaki o koyu lekeler durup dururken oluşmaz. Onlar, bilinçdışının derinliklerine itilmiş, kabul edilmemiş gölgelerimizin bedendeki yansımalarıdır.

Gerçek şifa, sadece aurayı temizlemek değil; o aurayı kirleten bilinçdışı komplekslerin köküne inip onları Jungiyen bir süzgeçten geçirmektir.

Eğer alt benliğinizdeki bir travmayı veya "gölge" tarafınızı şifalandırmazsanız, enerjinizi ne kadar temizletirseniz temizletin, o negatif frekans tekrar geri gelecektir. Çünkü enerji, ruhun dilidir; ruh ise çözülmemiş her düğümü bedende bir blokaj olarak yazmaya devam eder.

Bireyleşme, kişinin "herkes" olmaktan çıkıp "kendisi" olma yolculuğudur. Bu yolculukta enerji merkezlerinin (çakraların) dengelenmesi, psikolojik olgunlaşma ile el ele gider. Köklerinizle barışmak kök çakrayı, duygularınızı dürüstçe ifade etmek boğaz çakrasını, yüksek benliğinizle bağ kurmak ise tepe çakrasını aktive eder.

Sonuç olarak; modern zaman şamanı, elinde asasıyla dolaşan biri değildir. O, Jung’un rehberliğinde kendi karanlığına inen ve oradan çıkardığı ışıkla kendi bioenerjisini yeniden inşa eden kişidir. Ruhunuzdaki arketipsel düğümleri çözün ki, bedeninizdeki enerji nehri gürül gürül aksın.

Unutmayın; denge dışarıda değil, içimizdeki o kadim zıtlıkların uyumunda gizlidir.