Her kadının kartviziti, şirketi, imzası olmayabilir. Ama sabahın ilk ışığında uyanıp evini ayakta tutan, çocuklarının geleceği için kendi uykusundan, zamanından, hayallerinden fedakârlık eden kadınlar da en az girişimciler kadar üretkendir. Çünkü ev dediğimiz yer kendiliğinden ayakta durmaz. Bir annenin görünmeyen emeğiyle düzen bulur.

Dışarıda çalışan kadın nasıl değer üretiyorsa, evinde çabalayan kadın da karakter üretir, ahlak üretir, insan yetiştirir. Onların emeği maaş bordrosunda görünmez belki; ama bir çocuğun duruşunda, bir ailenin huzurunda kendini gösterir. Aslında mesele, kadının nerede çalıştığı değil; nasıl emek verdiğidir. İster evinin içinde ister işinin başında olsun, kadın üretir.

Kadın girişimciliği de yalnızca ekonomik bir kavram değildir; bir denge meselesidir. Bir yanda iş planları, sahalar, toplantılar…Diğer yanda ödev saatleri, ateşlenen bir evlat, uykusuz geceler. Anne olup çalışmak, iki ayrı hayat yaşamak değil; iki sorumluluğu aynı yürekte taşımaktır. Toplum çoğu zaman kadına “ya ev ya iş” ikilemini sunar. Oysa pek çok kadın hem evini hem işini büyütmeye çalışır. Kolay mı? Değil. Hem de hiç değil. Zaman zaman yorgunluk olur. Suçluluk hissi olur. Yetişememe duygusu olur. Ama bir de başka bir duygu vardır: Üretmenin ve faydalı olmanın verdiği iç huzur. Çalışan, üreten bir anne sadece gelir elde etmez; çocuğuna örnek olur. Emek vermeyi, sorumluluk almayı, ayakta kalmayı öğretir. Nasıl toprağa bir fidan diktiğinizde hemen büyümez. Sabır ister. İlgi ister. Emek ister. Kadının kurduğu iş de böyledir. Anne olarak büyüttüğü çocuk da…Hem büyüten hem üreten kadınlar aslında toplumun görünmeyen mimarlarıdır. Onların emeği sadece evine değil, ülkenin geleceğine de katkıdır. Zorluklar vardır. Ama yararlı bireyler yetiştirmenin ve değer üretmenin verdiği mutluluk gerçekten paha biçilemezdir. Çünkü kadın üretirken yalnızca para kazanmaz; hayatı büyütür, geleceğe yön verir.